maandag 28 november 2011

Belgische makelaars

Vrijdag jongstleden mocht ik doorbrengen bij onze Belgische collega’s, welke in de Kursaal van het Casino in Oostende hun jaarlijks Vastgoedcongres hielden. Toch wel heel anders dan wij gewend zijn. Als eerste de opbouw en de content.
Toon
In de ochtend waren er een 12-tal inhoudelijke workshops te volgen. In de lijn van de titel van het congres was dit behoorlijk zware kost. Veel op het gebied van juridische zaken en erg veel gericht op de verantwoordelijkheden en de aansprakelijkheden van de vastgoedprofessionals. In de middag was er een inhoudelijk plenair gedeelte.
Claimcultuur
En in dat middag gedeelte werd toch wel het grote verschil tussen de Belgische markt en onze markt helder. Met name ook omdat de bureaucratie en de papierbrij centraal stond. Als eerste de aansprakelijkheid van de makelaar. Stel je vraagt bij de Belgische gemeente formulieren op. Daaruit blijkt dat alles OK is om de verkoop te laten plaatsvinden. Nadat de verkoop heeft plaatsgevonden, blijkt dat er een administratieve fout is gemaakt door de gemeente. De verkoop had niet plaats mogen vinden en de koop moet ongedaan worden gemaakt. Gevolg: koper spreekt de verkoper aan en eist 10% schadevergoeding. Verkoper spreekt de makelaar aan, deze moet die 10% betalen. En de makelaar? Die kan de gemeente niet aanspreken, die is namelijk niet verantwoordelijk voor gemaakte fouten. Kom daar maar eens mee aan bij ons!
Verschillen
Wat viel nog meer op? Het verschil in courtage. Die is gemiddeld zo een 3.65%. En op prijs wordt niet echt geconcurreerd. De soms zotte regelgeving. Zo moet er op een Te Koop bord het EPC attest nummer staan, zeg maar het registratienummer van het Energie certificaat. Stelt u zich eens voor dat u dit op al uw borden moet laten drukken of plakken. Zelfs als het om een appartement op de 4 verdieping gaat, niemand kan het lezen op het V-bord, maar het moet er op staan.
Nog meer
En wat helemaal typisch was, de markt was niet echt slecht. Het marktaandeel van makelaars neemt toe, meer en meer consumenten kiezen voor een makelaar. De prijzen van huizen stijgen nog steeds en het aantal transacties blijft gelijk tot neemt toe. Veel geklaag over de handel hoorde ik dan ook niet. Je zit dus drie uur in de auto en er is sprake van totaal verschillende marktomstandigheden.
Kracht
En wat natuurlijk een groot voordeel is in BelgiĆ« is toch wel de eenduidigheid. Men kent een vergunningsstelsel, je moet bij het BIV ingeschreven staan, het Beroepsinstituut voor Vastgoedmakelaars. Geen BIV registratie, geen makelaar. Een gereguleerde markt dus, dat geeft toch wel duidelijkheid en zekerheid voor consumenten. En de vertegenwoordiging, in feite kent men 1 echt sterke beroepsvereniging: het CIB. Door een sterke samenwerking tussen CIB en BIV is er sprake van slagkracht en daadkracht. Wat dat betreft kunnen wij in Nederland toch nog wel wat leren van onze zuiderburen. Door de verbrokkeling die wij hier hebben krijgen we volgens mij minder voor elkaar! Zou dat er iets mee te maken hebben dat de collega’s het daar op dit moment beter hebben dan wij hier?

Ed

NB: meer weten over de congres inhoud van CIB BelgiĆ«?
http://www.vastgoedcongres.be/
Gebruikersnaam: van de BijlEd
Wachtwoord: yfBc6qXfdV

Geen opmerkingen:

Een reactie posten