De beste makelaar

Het vakblad Vastgoed organiseerde vorig jaar de Makelaar van het Jaar Award,  waar in drie verschillende categorieën gekozen kon worden. In de laatste  uitgave van vorig jaar werden de winnaars gepubliceerd.  Deze week zag ik van de website Wie is de beste makelaar.nl  dat daar ook een verkiezing had plaatsgevonden, de beste makelaar per provincie.

Mening
Ook funda is druk bezig met makelaars beoordelingen. En een initiatief als klantenvertellen.nl probeert ook voet aan de grond te krijgen. Is dit een goed iets of niet? Eigenlijk is het antwoord hierop irrelevant, het is er, er is dus schijnbaar dan wel blijkbaar behoefte aan, dus een feit. Maar laten we wel duidelijk zijn, transparantie en openheid is niet meer weg te denken en moet ook niet meer weggedacht worden. Daarvoor is de informatie te van eerdere gebruikers te essentieel.  Ik kan me zelf niet voorstellen dat ik een onbekende accommodatie boek, zonder op Zoover.nl of Reisvergelijk.nl te kijken.

Makelaar
Maar hoe zit het met de beoordeling van de makelaar?  Wat is de waarde van al het bovenstaande? Want wat je natuurlijk als eerste moet afvragen, wat is de waarde van het podium waar de beoordeling plaatsvindt. Als ik een hotel wil boeken in het buitenland en er is 1 reactie, dan doe ik er weinig mee. Toevalstreffer, wat de een waardeert is voor de andere helemaal niks.  Zijn het er zeer veel, dan wordt het al snel anders. Maar ook dat is geen garantie. Een naturisten camping voor senioren hoeft niet direct in mijn belangstellingsgebied  te liggen, ondanks dat de beoordeling een 9.5 gemiddeld is. Om maar iets te noemen.

Waarde
Dus ook voor de makelaarsbeoordelingen geldt dit, wat is het draagvlak van het podium waardoor en waarop gewaardeerd wordt? Wat is de relevantie van het aantal beoordelingen en hoeveel van de gebruikers hebben beoordeeld? Iemand die 10 klanten per jaar heeft, 8 goede beoordelingen krijgt en twee slechte, is dat hetzelfde als iemand die 100 klanten heeft en soortgelijke scores? Vertel het me maar. En dan nog, als van de 100 klanten alleen de slechte beoordelingen het podium weten te vinden, is het dan een slechte makelaar? Kortom, het geheel staat nog in zijn kinderschoenen in mijn ogen.

Groei
Maar dat de rol van beoordelingen steeds belangrijker wordt lijkt mij evi. Dat het publiekelijk delen van informatie goed is, idem dito. En dat consumenten er op moeten kunnen vertrouwen dat de informatie relevant en significant is lijkt mij ook vanzelfsprekend. Maar blijft over de vraag, wat is nou een goede makelaar? Twee identieke huizen van drie ton naast elkaar. De ene makelaar is een hork van hier tot ginder, lui, nonchalant, vergeet afspraken, is slordig en verkoopt het pand binnen vier weken voor €290k. De ander is de ideale schoonzoon, op en top gentleman, wordt zelfs op verjaardagen en partijen van klanten uitgenodigd, zelfs jaren later nog. Verkoopt hetzelfde huis in negen weken voor €265k onder dezelfde voorwaarden. Vertel het mij maar.

Goed
Volgens mij is de Beste Makelaar van Nederland die makelaar die de meeste huizen in de kortste tijd tegen de hoogste prijs onder de beste voorwaarden weet te verkopen. Zo simpel als wat. Moeten we daar niet eens een competitie op loslaten?
Ed

Aflossen slecht voor de economie?

In Trouw stond vandaag een column van Esther Bijlo, zij schrijft wel vaker of de woningmarkt. Vandaag keek ze naar de rol van de overheid vanuit twee kanten. Op zich altijd goed om zaken van meerdere kanten te bekijken, ook goed om soms even de puntjes aan de buitengrenzen te zetten. Dat levert altijd de beste discussies op. Opvallend om ook de react6ies te lezen welke onder het stuk staan. De gemiddelde Trouw lezer is toch wat anders dan de gemiddelde Telegraaf lezer, aan de reacties te zien.

Vervolg
In vervolg hierop was ook een discussie op de radio te beluisteren vandaag. Hierin werd de stelling geponeerd dat het aflossen van de hypotheekschuld, met name in het momentum waarin dat op dit moment gebeurd, schadelijk is voor het economische herstel. Wel een uitdagende gedachtegang.

Uitgaven
Het komt er in feite op neer dat men maar een keer het geld kan uitgeven. En als men start, al dan niet vrijwillig, met aflossen, dan is dat doorgaans niet voor even. Dat is dan een structureel gegeven. Als men er structureel voor kiest om maandelijks bijvoorbeeld €200 af te lossen, dan kan men simpelweg die €200 niet uitgeven aan andere, consumptieve goederen. En voordat het voordeel van de (extra) aflossingen gaan meespelen op de hoogte van de maandelijkse rentebetalingen, ben je al gauw een paar jaar verder. En al die tijd 'spaart' men wel, maar geeft men niet uit.

Dus
De conclusie was derhalve dan ook dat al dat extra aflossen op dit moment zeer onwenselijk is. Laat consumenten het liever uitgeven aan andere doeleinden, dat stimuleert de economie, met name het MKB segment en dat doet veel sneller de economische bevriezing van dit moment wijzigen. Met als voorbeeld onze ooster- en zuiderburen, waar zowel de economie veel beter floreert als dat de huizenmarkt functioneert. Een boeiende gedachtegang, maar waarschijnlijk tegen het zere been van velen. Niet aflossen om de economie te stimuleren en zo de woningmarkt weer op gang helpen! Het artikel in Trouw kunt u hier lezen.

Ed

MOT - WWFT

Eerder deze week had ik een gesprek met een verslaggever over de invoering van de nieuwe aanscherping van de WWFT, de Wet voorkoming van Witwassen en het Financieren van Terrorisme. Dit blijft toch altijd een bijzonder geheel, hoe hier mee om te gaan. In het Amerikaanse noemen ze dat een “Apple Pie and Motherhood debat”, wie kan daar nou op tegen zijn of tegen in opstand komen?

Invulling
Want hoewel deze wetgeving een ver van je bed show lijkt, wie van ons houdt zich nou bezig met het financieren van terrorisme, denk ik dat linksom om rechtsom het merendeel van de beroepsgroep hier jaarlijks mee te maken heeft. In welke vorm dan ook. Het betreft hier namelijk ook de oude MOT meldingen, de meldingen ongebruikelijke transacties. En dat blijft toch altijd een heikel punt.

BFT
Het Bureau Financieel Toezicht is hier een van de toezichthouders bij en ik ken hun meldingsgetallen. Het aantal meldingen van makelaars en taxateurs in deze is op de vingers van een hand te tellen, deze melden misschien drie tot vier keer per jaar. Niet per persoon, maar als hele beroepsgroep. Accountants, notarissen, deze komen in de verslaglegging er veel pro-actiever van af dan de makelaars en taxateurs. Maken die meer mee? Zien die meer? Zijn die zich er meer van bewust?

Vakgebied
Mijn stelling, en die komt niet uit de lucht vallen, is dat vrijwel elke makelaar of taxateur minimaal een keer per jaar wel een iets ziet, hoort of meemaakt waarvan deze zeker weet dat dit meldingswaardig is als zijnde een MOT. Maar, dat men niet over gaat tot het doen van zaken. Men ziet iets, wordt ergens voor benaderd of gevraagd maar denkt, het zit me wel goed, daar brand ik mij niet aan, daar heb ik geen zin in. En vervolgens zich omdraait en over gaat tot de orde van de dag.

Melden
Maar de volgende stap, vervolgens melden wat men hoort of ziet of weet, dat is een tweede. En de huidige maar ok nieuwe regels voor de WWFT, maken dit er niet makkelijker op. Nog steeds kunnen taxateurs niet anoniem melden, nog steeds komt men met naam en toenaam in een proces verbaal te staan. En nog steeds is dat niet wenselijk dan wel noodzakelijk. Ik kreeg van de verslaggever de vraag of men dan niet moet melden als makelaar of taxateur.

Belang
De positie van een makelaar of taxateur is in principe niet anders dan die van elke burger in Nederland. Als men op de hoogte is of denkt te zijn van criminele handelingen of misdrijven dan dient men dat te melden bij het bevoegd gezag. Dat geldt voor een ieder in ons land. En de taxateur valt onder de WWFT, okay. Maar ook geldt dat persoonlijke veiligheid gaat voor maatschappelijk belang in mijn ogen. Ik ken letterlijk en figuurlijk de taxateurs die te horen hebben gekregen dat ‘men wel weet op welke school de kinderen zitten’.

WWFT
Het is dus een gemiste kans dat in de nieuwe WWFT er geen apart loket is, waar makelaars en taxateurs, of ander (vastgoed) professionals formeel zonder gevaar voor de persoonlijke levenssfeer kunnen melden in het kader van de WWFT/MOT. Dat zou een goede zaak zijn geweest, jammer dat dit niet gebeurd is. Zie hier de nieuwe regels voor de WWFT.
TGIF,

Ed

Een dag niet geleerd.....

VastgoedPRO stelt hoge eisen om toe te treden als lid, maar ook om lid te blijven. Zowel op het gebied van bekwaamheid, normatief handelen als collegiaal functioneren, maar ook op het gebied van kennis en educatie. Omdat wij van mening zijn dat eigen commerciële belangen en kwaliteitseisen vrij snel conflicterend kunnen zijn, hebben wij voor opleiding en kennisontwikkeling geen eigen activiteiten. Hierbij werken wij met partners die diensten en services aanbieden, op het gebied van educatie is dit onze opleidingspartner KPE.

Bezorgdheid
Wel is het zo dat wij merken dat door de marktomstandigheden het investeren in eigen opleiding en ontwikkeling steeds meer onder druk komt te staan. Het gevaar dreigt dat als straks de markt weer wat aantrekt, menig makelaar of taxateur het vet zover tot op de botten heeft moeten afschrapen, dat er schade gaat optreden. Ik vroeg daarom laatst aan Ron Koenen, directeur van KPE, hoe hij daar als opleider nu tegen aan kijkt. Ik geef graag het beeldscherm daarom aan Ron, opleiden en opgeleid blijven in crisistijd, is dat nu essentieel?

Ed
-----------
Als je een dag niet geleerd hebt, heb je niet geleefd
Ron Koenen, directeur KPE

Als opleidingspartner van VastgoedPro heeft Ed mij gevraagd naar mijn visie met betrekking tot opleiden, trainen en bijhouden van kennis. Wanneer moet je investeren? In goede of in slechte tijden? Ik ben van mening dat je altijd moet investeren, niet alleen in materieel, maar vooral in kennis en dat geldt zeker ook in slechte tijden, want bezuinigen op vakinhoudelijke kennis, vaardigheden en gedragsontwikkeling kan desastreuze gevolgen hebben.

Marktomstandigheden
Het is waar dat de Nederlandse vastgoedmarkt het moeilijk heeft. Het woningaanbod is groot en zowel de omzet als de marges staan onder druk. Makelaars moeten de broekriem aantrekken. De verleiding om minder te investeren in de mensen is groot. Maar juist nu is het belangrijk om vakkennis en persoonlijke competenties te verbeteren en/of op peil te houden. Immers, als de markt verandert, moet je er direct bij zijn. Op dat moment is tijd een allesbepalende factor. Wie dan eerst moet bijscholen, mist de boot met alle gevolgen van dien. Investeer voor het te laat is.

Concreet
Compact, efficiënt en praktijkgericht zijn de uitgangspunten voor het overdragen van kennis, vaardigheden en hulp bij gedragsverandering. Kennis is belangrijk, het staat voor kwaliteit en die bepaalt het succes van een onderneming in de markt. Daarom zeg ik altijd: als je een dag niet geleerd hebt, heb je niet geleefd. Opleiden is een investering in tijd, geld en energie. Een cursus of training moet compact zijn, efficiënt, praktijkgericht en natuurlijk gesneden op de maat van de opdrachtgever. Medewerkers moeten er direct mee aan de slag kunnen.

Proces
Op welke wijze dan ook dient de vastgoedspecialist zich te ontwikkelen op de gebieden van kennis, vaardigheden en gedrag. Lezen van vakliteratuur, sparren met collega’s, volgen van cursussen en trainingen zijn mogelijkheden om de ontwikkelingen bij te houden. Ik ben ook van mening dat we samen zowel de verplichte educatie als het opleidingsaanbod up-to-date moeten houden en 100% af moeten stemmen op de verschillende functionarissen, in plaats van aanbodgericht naar vraaggericht.

Actief
Wil je deelnemen aan een van de ronde tafelgesprekken van KPE, mail me dan en je ontvangt een persoonlijke uitnodiging! r.koenen@kpe.nl

Te Koop borden in de ban?

Ik las vandaag een intrigerend artikel in Vastgoedjournaal over de leegstand in de kantoren markt, wat te doen met alle Te Koop en Te Huur borden? Het oerwoud aan borden aan kantoren, variërend van een standaard V-bord tot volledige Zeppelins die boven kantoren hangen en alles daar tussen in geeft een bepaald beeld. Wat door de meesten niet positief wordt beoordeeld.

Berichtgeving
Nu is het zeker zo dat een overkill aan informatie leidt tot desinteresse en tot negatieve beeldvorming. U loopt door een winkelstraat, bij een winkel staat levensgroot het bord : “Opruiming”. Ik denk dat de kans zeker aanwezig is dat u richting de etalage wordt getrokken en waarschijnlijk zelfs het etablissement betreedt. Ook al bevat het een winkel waar u eigenlijk niet van plan was naar toe te gaan. Nu loopt u door dezelfde winkelstraat en alle winkels hebben “Opruiming” op de etalage staan. U gaat dan veel selectiever te werk, het effect dooft vrij snel uit en uw consumptiegedrag wordt als dat de borden er niet hingen. Toch?

Apen die na-apen
Een feit uit de marketing, alleen als een aanbod uniek is voegt het iets toe. Neem de auto-industrie. Als u nu de helft wilt betalen en volgend jaar de rest, acht u dat waarschijnlijk al als standaard, iedereen stunt er mee. We maken de stelling nog iets breder. Loopt u in een winkelstraat waar 1 winkel een opheffingsuitverkoop houdt, gaat u shoppen en komt u thuis met een vrolijk verhaal over de slag die u heeft geslagen. Staan alle winkels als zodanig te kijk, dan komt u waarschijnlijk met dezelfde producten thuis, maar met een depressie op de koop toe. Alles en iedereen gaat failliet, misschien hadden de Maya’s toch gelijk en is het einde der tijden nabij.

Te Koop
Dus wat te doen met Te Koop borden bij huizen. Bij mij in het dorp, in de straat waar ik woon, staan van de 13 huizen er 6 te koop. Eerlijk gezegd waren het er zeven; er is er net 1 verkocht. Dat is toch wel fijn, want zo een straat waar zoveel te koop straat geeft toch wel het gevoel dat daar iets mis is. waarom staan al die huizen te koop, wat is daar aan de hand? Het geeft een gevoel, een bepaald beeld, wat niet altijd positief is. In een nieuwbouwproject wat nu opgeleverd wordt heeft niemand daar vragen over, maar in een bestaande woongebied?

Zoektocht
Wat is op dit moment nog de waarde van een Te Koop bord in de tuin, is dat u bij bekend? Zijn er nog mensen die gewoon op de fiets stappen en gaan kijken welke woningen waar bij wie te koop staan? Of is dat helemaal overgenomen door Internet? Of is het alleen maar om de naam van de makelaar kenbaar te maken en de buren en andere niet-kopers te informeren dat er een pand beschikbaar is? Want echte zoekers, volgens mij, pluizen elke dag het Internet uit op zoek naar de droomstek en laten zich niet door een bord inspireren. Of zie ik dat verkeerd? Hoe zou de stemming over de Nederlandse woningmarkt zijn, als er nergens meer een Te Koop bord te vinden is?

Ed